A caza recoñécese como unha importante actividade económica para o medio rural, para o control poblacional de diversas especies e entendida como un recurso
Dende que o home existe, a caza e a pesca foron a súa principal fonte de alimentos. A medida que estas actividades fóronse desenvolvendo, supuxo un cambio radical nas formas de vida. Os pobos agrícolas fixéronse sedentarios a través do descubrimento da agricultura, deixando de trasladarse dun lugar a outro, levantaron poboados xunto aos ríos establecendo os campos de cultivo e domesticando aos animais que lle axudarán a cultivar a terra. A caza é fundamen- tal para garantir a presenza dun número equilibrado de animais, un exceso dunha especie supón unha ameaza A caza permaneceu, pero deixou de ser a única forma de subsistencia dando paso á elaboración dos seus propios alimentos, permitíndolles abandoar os seus hábitos de vida nómada, dando paso a vivir en comunidades asentadas. Producían todo o que necesitaban para subsistir e todos os habitantes da aldea participaban na preparación dos campos de cultivo, tanto na sementeira como na recolleita da colleita, en algúns lugares aínda se manteñen estes hábitos. A través dos séculos e co paso do tempo, este proceso segue igual. En España, xa entrados nos anos 50 do século pasado, aínda que tarde, a Revolución Industrial comeza a manifestarse con ferramentas para o campo. A produción mecanizada xerou un descenso no traballo artesanal, tamén para o sector textil, dando lugar a que os pequenos talleres convertéranse en grandes centros fabrís. As cidades comezaron a crecer de forma moi relevante, a chegada da poboación rural á cidade a través da creación de zonas industriais, provocou que as condicións hixiénico sanitarias fosen precarias, dando lugar a que onde había moita xente convivindo, carecesen de servizos básicos como: auga potable, alcantarillado, etc. xerando problemas de salubridad. Pero non hai mal que por ben non veña, xa nestes últimos anos, cando se soubo que o confinamento podía alargarse mais de dúas semanas, todos os que puideron regresar á súa segunda residencia, non o dubidaron, os pobos gañaron protagonismo polas súas vantaxes respecto a cidade, a pesar que no seu momento tiñan todos os servizos que aos poucos se foron perdendo ao carecer de habitantes e á súa vez xerando pobreza. Outra das calidades perdidas na contorna rural, é a actividade da caza. É dunha gran importancia na conservación do Medio Ambiente, tíñase un control exhaustivo na natalidad das especies, labor que se está perdendo, porque se está prohibindo a caza en determinadas zonas sen xustificación, ocasionando super poboacións acompañadas de enfermidades. A caza axuda ao desenvolvemento e sostenibilidade nas zonas rurais, as cidades cada vez son máis verdes para así axudar ao control da contaminación e a pesar que a contorna rural non está lonxe, invita aos animais salvaxes a adentrarse en zonas urbanas en busca de alimento, porque un exceso de poboación dunha especie nunha zona determinada, supón unha ameaza para a seguridade e saúde pública, asi como para a súa contorna natural. Esta adoita provocar problemas de escaseza de alimentos, o que deriva que algunhas especies, véxanse obrigadas a saír da súa contorna, como vemos en bastantes cidades en busca de alimento. A práctica da caza conleva importantes beneficios para o Medio Ambiente, sendo un recurso renovable natural e é fundamental realizar un control das poboacións de animais, para así, garantir a presenza dun número equilibrado de animais, tanto para o territorio como para o ecosistema no que habitan. A actividade en cotos de caza, favorece á limpeza e conservación, favorece a protección de especies en perigo de extinción que actualmente son moi numerosas. España ten unha das mellores carnes de caza do mundo. O consumi- dor español, mostra unha leve desconfianza a incluíla na súa dieta A actividade cinexética axuda a un control máis intensivo de enfermidades de especies en liberdade, a caza fai unha función equilibradora necesaria para a biodiversidade, pero si falamos do sector, é sorprendente que sendo un país exportador do 90% da carne de caza que producimos, somos unha poboación que non a consumimos. Por exemplo, países da nosa contorna como Francia, produce, importa e consome carne de caza. Malia ser nalgunhas zonas a principal fonte de ingresos e ter unhas das mellores carnes de caza do mundo, o consumidor español en términos xerais, mostra unha reserva ao seu consumo a incluír a carne de caza á súa dieta, posiblemente sexa por descoñecemento malia os esforzos de organismos e asociacións, polo seu sabor forte. A carne de caza española está recoñecida a nivel internacional por mercados como Alemania, que é o primeiro consumidor de carne de cervo en Europa, Francia, Bélgica, Holanda, Italia e Portugal. No marco normativo, Europa é o continente que mais se esforza a preservar o hábitat das especies e a conservación do Medio Ambiente, animando a fomentar o uso da caza sostible do mesmo xeito que outras actividades.
